Hoe vergaat het de oudere jongeren?
Dat schaken een sport is waarin de jeugd floreert, is allang geen geheim meer. De vraag is hoe het nu gaat met de generaties voor hen. Je zou kunnen zeggen dat gisteren, de toernooizaterdag, de dag van de oudere jongeren was. Paul van der Sterren gaf simultaan en Genna Sosonko, Zaoquin Peng en Hans Ree werden onder de bezoekers gesignaleerd. Daarom vroeg ik een paar van hun leeftijdsgenoten onder de deelnemers naar hun ervaringen.
Ben de Jong is al 25 jaar lid van Het Witte Paard in Haarlem. In al die tijd heeft hij zijn doel om de 2000 ratingpunten te bereiken nog niet weten te verwezenlijken. En na twee byes en twee halfjes in Groep B2 gaat het hem in dit toernooi ook niet worden. Clubgenoot Enno Noordhoff is wel lid van de club van 2000 (geweest) en pepert Ben dat graag even in: 'Ploeter jij maar lekker voort, jongen.' Ben heeft niettemin veel lol in het schaken en blijft lekker bezig met zijn doelstelling.
Wim van Tuyl is een jongeman van bijna 80 en hij schaakt tegenwoordig bij Amsterdam-West. Desgevraagd spreekt hij zijn oprechte verbazing uit over het feit dat hij zo matig presteert terwijl hij nog steeds evenveel tijd in de schaakstudie stopt. 'Het is gewoon niet goed te verklaren'. Maar stoppen of minderen kan hij niet: 'Ik ben ermee vergroeid. Het is en blijft mijn sport.' Hij neemt dus ook geen byes op want hij vindt dat je dan zo'n toernooi niet serieus neemt. In groep C1 verloor hij tot dusver twee maal en speelde hij twee maal remise.
Kees Sterrenburg scoort na vier rondes naar behoren in groep B1, met een overwinning, twee remises en een onnodige verliespartij en geen byes. Hij wil graag even kwijt dat hij een groot fan is van het ACO. Hij vindt overigens niet dat hij valt onder de oudere jongeren. En energie kun je hem inderdaad niet ontzeggen. Hij schaakt in alle competities en pakt regelmatig zijn toernooitjes mee. Alleen de interne competitie bij zijn club Caissa-Amsterdam mijdt hij, want: 'Niet te combineren met werk.' Hij is als wijnimporteur een graag geziene gast bij schaakfeestjes en -soirees omdat hij dan altijd een mooie wijn op magnum meeneemt.
'Ik had wind tegen', zegt hij. 'Ik was blij dat de brug openstond, zodat ik even kon rusten. Tjonge, jonge wat een wind. Het is herfst hè, dan krijg je dat.' Rob Bödicker, eveneens lid van Caissa-Amsterdam, mag de jaren op dit soort momenten misschien voelen, maar hij haalt elk schaakseizoen nog steeds schijnbaar moeiteloos een tpr van 2000. 'Maar nu niet hoor', zegt hij verontschuldigend. 'Ik heb in groep B1 al twee nullen en maar een paar halfjes'. Toevallig weet ik terwijl ik dit zit te schrijven al dat hij in ronde 5 het volle pond zal scoren. Ook in de herfst kan Robbie het nog steeds.
Opmerkingen